เพื่อนที่ออฟฟิศชวนไปกินลันตาพิซซ่า เห็นเขาว่าอร่อยนักอร่อยหนาก็เลยว่าง่ายเดินตามไปต้อยๆ มันมี 2 สาขาเลือกไปกินที่ซอยรามบุตรีเพราะเดินใกล้กว่าที่ถนนข้าวสาร (ขี้เกียจนั่นเอง) ไปถึงยังไม่มีลูกค้าเลย ต้องถามเด็กว่าเปิดยังเนี่ย
สั่งพิซซ่าหน้า seafood ผสมกับอะไรไม่รู้มาด้วยกัน แล้วก็เอาสปาเก็ตตี้อะไรสักอย่าง จำไม่ได้ ชื่อมันอิตาเลียนเหลือเกิน แล้วก็สลัดผักรวมอีกจาน เป๊บซี่ฟรีนะครับช่วงนี้ (ตุลาคม)
นั่งรอไปคุยกันไป พอพิซซ่ามาเสิร์ฟ โอ้… อร่อยสมคำร่ำลือ ขอคอนเฟิร์มว่าอร่อยจริงไม่อิงนิยาย แป้งบาง หน้ายืดเหมือนในโฆษณาพวกพิซซ่าฮัท (แต่ไอ้พวกนี้พอไปกินไม่เห็นจะยืดเหมือนที่โฆษณาเลย) น้ำสลัดก็อร่อย รสชาติยังกะพวกน้ำจิ้มซีฟู้ดแต่ไม่จัดจ้านแบบนั้น ส่วนสปาเก็ตตี้ก็อร่อยแต่ไม่มาก ไม่โดดเด่นเหมือนพิซซ่าที่อร่อยเด้งจากไอ้พวกฟาสต์ฟู้ดทั้งหลาย
นั่งกินจนเสร็จมีลูกค้ามาเพิ่มอีกแค่โต๊ะเดียวเอง เป็นฝรั่งกะคนไทยที่ทำงานอยู่ unicef (ที่รู้เพราะเห็นป้ายพนักงานมัน) สงสัยส่วนใหญ่จะมากินตอนเย็นๆค่ำๆมั๊งเนี่ย
powered by performancing firefox
Buay
ตุลาคม 10, 2006 at 4:18 pm
คุณน้องก็เคยไปลิ้มรสมาแล้วค่ะ
อาหย่อย
ไปตอนกลางวัน เดินหลงไปหลงมาอยู่สักพัก กว่าจะหาเจอ ตอนเจอร้าน คุณลุงนอนหลับอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ…. ถ้าปลุกนี่… ผิดไม๊หว่า…..
ส่วนคุณป้า ตอนแรกไม่เห็น … เพราะเดินไปสั่งกับข้าวอยู่ เหมือนว่าป้าจะสั่งข้าวมันไก่นาวันนั้น ไม่ช่วยอุดหนุนสามีเรยยย
พูดแล้วก็อยากกิน…. คุณพี่เลี้ยงหน่อยดิคะ